16 mei 2012

Met trots kondigen Maartje Nevejan, Karin Spaink, Ernst Meisner, Bert Kommerij, Nijgh & Van Ditmar, Het Nationale Ballet, NTR & Viewpoint Productions Het Nationale Canta Ballet aan, een zes weken durend transmedia project rondom een opvallend Nederlands gehandicaptenvoertuig. In het project werken dansers en gehandicapten samen.

Het project begint half mei en start met een boek, een tv-serie en een radiodocumentaire. Op 28 juni 2012 is de grote finale: een bijzondere dansvoorstelling in de Gashouder van dertig balletdansers van Het Nationale Ballet en zestig Canta-rijders. In deze voorstelling zijn de autootjes volwaardige danspartners. Op www.hetnationalecantaballet.nl is de voortgang van het project te volgen.

Achtergrond

Niemand vindt een kruk, een gehoorapparaat of een rollator ‘cool’. Maar Canta’s – die kleine, kekke autootjes voor mensen met makke – zijn zo leuk en handig dat zelfs gezonde mensen er graag een willen. De Canta laat de zieligheid achter zich en maakt iedereen vrolijk.

Ineens droomden de makers van een Canta-ballet. Zestig fotogenieke autootjes die op een theatervloer rondrijden, daar cirkels vormen en figuren schrijven. Linkerdeuren synchroon open, rechterdeuren synchroon dicht; ruitenwissers aan, ruitenwissers uit, pirouettes om hun eigen as draaiend. Zij vroegen hun af: wanneer een gehandicaptenautootje het verlengstuk van een onwillig lichaam vormt, kan een danser dan het willige verlengstuk van een autootje zijn?

Het Nationale Ballet, dat in 2012 zijn 50-jarig jubileum viert, stapte in deze droom. Zij gingen het avontuur aan en besloten een ballet met gehandicapten en hun autootjes te maken. Choreograaf en ‘grand sujet’ Ernst Meisner kreeg de vrije hand. Voor dit ballet werd niet geoefend in Het Muziektheater Amsterdam, maar in de parkeergarage eronder.

Binnen de kortste keren werd ontdekt dat dansers en gehandicapten gemeen hebben dat zij permanent in gevecht zijn met hun lichaam en tegen fysieke grenzen aanlopen die ze steeds weer moeten verleggen. De makers zagen dat dansers mechanisch kunnen zijn en dat autootjes een persoonlijkheid kunnen hebben.

Het project is bedacht en opgezet door Maartje Nevejan, Karin Spaink en Bert Kommerij. Ernst Meisner maakte de choreografie van het ballet, Scanner (Robin Rimbaud) de muziek. De vormgeving van het project is in handen van Rogério Lira. Viewpoint Productions tekent voor de productie.